Geplaatst door: 
Verhaal

Paultje's Herinneringen (7)

Het sprintje in de Braakstraat

 

Het gebouw van de ABTB, de Boerenbond, naast ons huis aan de Driehoekstraat vormde in mijn jeugd een lelijke puist in het centrum van Losser. Maar het leverde mij ook heel wat plezier op. Urenlang kon ik als voetballertje in spé met mijn bal de muren gebruiken als tegenstanders van formaat, want wat ik ook probeerde de bal kwam steeds weer terug.

De grote loods had aan de voorkant, richting huishoudschool, een flinke hoge houten deur die mijn vriendjes en ik veel gebruikten om terdege te trainen in het schieten op doel. Maar ook de ABTB ging mee in de vaart der volkeren en op een gegeven moment werd deze deur vervangen door een hypermoderne ijzeren roldeur. Die had natuurlijk een paar centen gekost en er werd terdege op gelet, dat deze deur geen schade opliep.
Bij het eerste beste schot dat raak was bij onze doeltraining schrok de dorpskern van Losser op van een flinke knal, veroorzaakt door de nieuwe ijzeren roldeur. Het duurde maar even en de deur van de nabij gelegen kantoor- en winkelruimte van de ABTB ging open en een hevig scheldende medewerker kwam naar buiten. Als dit nog een keer zou gebeuren zou de Losserse Hermandad worden gewaarschuwd.
Kort daarna, op een schoolvrije woensdagmiddag, dacht ik dat er niemand van de Boerenbond meer aanwezig was. Schoolvriend Harrie en ik gingen als voetbalfanaten maar weer eens aan het oefenen op het ABTB-doel en het allereerste schot liet weer horen dat KVV Losser er een paar schutters van formaat bij zou krijgen. De ene knal volgde al snel de andere tot plotseling ABTB-werknemer Conen de hoek om kwam stuiven. Wij, twee knaapjes van een jaar of tien, wachtten zijn bedoelingen niet af en zetten het op een lopen. Zijn leeftijd van rond de veertig weerhield hem er niet van om op volle snelheid de hele Braakstraat door de achtervolging in te zetten. Gelukkig waren wij twee snelle jongens en wat hij ook probeerde, hij wist ons niet te achterhalen. Ter hoogte van de Kloppenstraat staakte hij buiten adem de achtervolging.
Die achtervolging had echter een enorme indruk bij ons twee achtergelaten en wij durfden ons op korte termijn niet meer in de buurt van de ABTB te laten zien. We besloten richting de diepe bossen van de Losserse Zandbergen te trekken en ja hoor, toen wij op de Bossinkbrug aan de Ravenhorsterweg waren zagen wij vanaf de Scholtinkstraat het blauwe VW-busje van de politie naderen. We wisten niet hoe snel wij de beschutting van de Zandbergen op moesten zoeken om, zoals wij dachten, aan opsluiting in 'de oude toren' te ontkomen. Pas een paar uur later, de politie en ook Conen waren in geen velden of wegen meer te bekennen, durfden wij uit onze schuilplaats te komen. Niet alleen met het nodige respect voor de politie, maar ook voor de snelheid van de in onze ogen 'oude' Conen. De buurt hoefde vanaf dat moment niet meer te 'genieten' van de knallen die onze doelpunten begeleidden. Misschien dat dit KVV Losser later wel, door het ons ontnemen van een goede trainingsmogelijkheid, een kampioenschap heeft gekost.

Paul Bulters

Eerder gepubliceerd in Oet Dorp & Marke Losser 2016-1

Reacties